FUNCTIONELE EN RECONSTRUCTIEVE UROLOGIE
Kennisvraag 3 | Wat is de meest effectieve behandeling voor volwassenen met inflammatoire blaaswandafwijkingen, waaronder Hunner-laesies?
Relevante richtlijn voor duiding van onderzoeksresultaten: Chronische bekkenpijn
Submucosale/intralesionale toediening van triamcinolon is een minimaal invasieve behandeling die in de huidige praktijk al wordt toegepast, maar waarvan de plaats ten opzichte van andere bestaande behandelingen nog onvoldoende duidelijk is. Internationale reeksen laten veelbelovende resultaten zien: 65 tot 93% van de patiënten verbeterde klinisch, pijnscores daalden substantieel en de mediane tijd tot herbehandeling was 8 tot 12 maanden. Er werden weinig bijwerkingen gerapporteerd.
Het is daarom relevant om te onderzoeken of endoscopische behandeling met triamcinolon leidt tot een betere of minimaal gelijke klachtenreductie en kwaliteit van leven en tot betere mucosale genezing dan andere bestaande behandelingen, zoals fulguratie, resectie of hydrodistentie. Vergelijkend onderzoek kan meer duidelijkheid geven over de effectiviteit, veiligheid en duurzaamheid van deze behandelopties. Daarbij staan patiënt gerelateerde uitkomsten, zoals klachtenlast, kwaliteit van leven en de duur van het behandeleffect, centraal. Hoewel de patiëntengroep relatief beperkt is, kunnen de hoge ziektelast en de belasting van langdurige en herhaalde behandeling de potentiële impact van betere behandelkeuzes groot maken.
Status: Open
Interesse om dit kennishiaat op te pakken? Of werkt u wellicht al aan dit kennishiaat? Neem contact met ons op.
Kennisvraag 4 | Leidt Patient-Centered Care, inclusief shared decision making en fenotypering, tot betere uitkomsten dan het huidige stepped-care model bij volwassenen met refractaire idiopathische overactieve blaas (OAB) / urge-urine-incontinentie (UUI)?
Relevante richtlijn voor duiding van onderzoeksresultaten: Urine-incontinentie (UI) 2e en 3e lijnszorg
Refractaire overactieve blaas heeft grote impact op kwaliteit van leven. Patiënten hebben last van urgency, urge-incontinentie, slaapproblemen en beperkte participatie. Wanneer leefstijlinterventies, bekkenfysiotherapie en medicatie onvoldoende helpen, zijn er drie aanvullende behandelopties beschikbaar: neuromodulatie (PTNS of SNM) en intravesicale botulinetoxine (BoNT-A). Deze kennisvraag richt zich op patiënten die voor een van deze behandelopties in aanmerking komen. Alle drie zijn effectief, maar ze verschillen sterk in bijwerkingenprofiel en kosten. Richtlijnen geven geen voorkeur aan één van deze opties.
Het is onbekend of een patient-centered aanpak, waarin shared decision making en fenotypering worden gebruikt om de keuze tussen PTNS, SNM en BoNT-A beter af te stemmen op de individuele patiënt, leidt tot snellere respons, betere uitkomsten en lagere kosten dan de huidige stepped-care aanpak. De prevalentie van OAB neemt sterk toe met de leeftijd en stijgt verder door de vergrijzing. Daarmee gaat het om een grote en groeiende groep patiënten en is de potentiële winst van een betere behandelstrategie aanzienlijk.
Status: Open
Interesse om dit kennishiaat op te pakken? Of werkt u wellicht al aan dit kennishiaat? Neem contact met ons op.
Kennisvraag 5 | Wat is de (kosten)effectiviteit en duurzaamheid van zorgpaden met bekkenfysiotherapie vergeleken met zorgpaden waarin vroeg tot chirurgische behandeling wordt overgegaan bij vrouwen met primaire stress urine-incontinentie?
Relevante richtlijn voor duiding van onderzoeksresultaten: Urine-incontinentie (UI) 2e en 3e lijnszorg
Urine-incontinentie komt veel voor bij vrouwen in Nederland. Afhankelijk van de leeftijd en gehanteerde definitie varieert de prevalentie van ongeveer 25% tot ruim 57%. Bij vrouwen jonger dan 65 jaar met urine-incontinentie heeft ongeveer 60% stressincontinentie. Voor vrouwen met primaire stress urine-incontinentie zijn bekkenfysiotherapie (BFT) en chirurgie mogelijke behandelingen. BFT is minder invasief en kent weinig bijwerkingen, maar leidt niet bij alle vrouwen tot voldoende verbetering. Een deel van de vrouwen kiest na BFT alsnog voor een operatie. Chirurgie geeft gemiddeld sneller en meer vermindering van klachten, maar is invasiever en brengt operatieve risico’s met zich mee. Het is daarom belangrijk om beter te kunnen voorspellen welke behandeling voor welke vrouw het meest passend is. Dit ondersteunt samen beslissen en kan onnodige behandeling en zorggebruik voorkomen.
Er is onvoldoende bekend over welke patiëntkenmerken en bevindingen bij bekkenbodemfunctieonderzoek voorspellen welke vrouwen voldoende baat hebben bij BFT en welke vrouwen beter direct voor chirurgie kunnen kiezen. Meer inzicht hierin kan leiden tot een beter onderbouwde, persoonsgerichte behandelkeuze en kan voorkomen dat vrouwen een behandeling ondergaan die onvoldoende effect heeft. Om deze kennisvraag te beantwoorden, kunnen vrouwen met primaire stressincontinentie prospectief worden gevolgd. Voorafgaand aan de behandeling kunnen patiëntkenmerken en de bevindingen van een gestandaardiseerd bekkenbodemfunctieonderzoek worden vastgelegd. Vervolgens kan worden onderzocht welke kenmerken samenhangen met het behandelresultaat, waaronder ervaren verbetering en eventuele overgang van BFT naar chirurgie. Daarbij kan ook de kosteneffectiviteit van verschillende behandelstrategieën worden onderzocht.
Status: Open
Interesse om dit kennishiaat op te pakken? Of werkt u wellicht al aan dit kennishiaat? Neem contact met ons op.